Verkiezing: Maatschappelijk Bevlogen Vrouw
Daniëlla Krijger (44) is zelfstandig communicatieadviseur én directeur van de Stichting Hoezo Anders. Daniëlla is gescheiden en heeft twee zonen: Tijn (14) en Jur (12). Zoon Tijn heeft door een chromosoomafwijking onder andere een spraakstoornis, ADHD, dyslexie en een aan autisme verwante stoornis.
‘De stichting ‘Hoezo Anders’ richt zich op jongeren met een niet-zichtbare beperking. ADHD bijvoorbeeld, of autisme. Iedereen kent wel iemand uit die doelgroep, vaak uit de eigen buurt, dorp of stad. Mijn eigen zoon heeft vijf niet-zichtbare beperkingen. Hij heeft meer ziekenhuizen gezien dan menig volwassene in zijn hele leven. Zoiets trekt een wissel op je gezin. Een gezin draaiende houden is pittig als je een fulltime job hebt. Maar als je een kind met een beperking hebt, moet je dagelijks een tandje erbij zetten. Ondanks dat het zwaar is, is dat trouwens voor mij geen reden om bij de pakken neer te gaan zitten. Ik haal veel energie uit mijn werk. ‘Hoezo Anders’ is ontstaan toen Tijn naar de middelbare school zou gaan. Ik vroeg me af wat er in zijn puberteit op ons af zou komen en wat er daarna zou gebeuren. Zou hij bijvoorbeeld wel zelfstandig kunnen wonen? Ik ben met jongeren gaan praten en schrok. Er werd gepest, ik zag jongeren die verslaafd waren of foute vrienden hadden. ‘Hoezo Anders’ wil ze inspireren door ook andere verhalen te laten zien. En we geven goede informatie, want die is ontzettend moeilijk te vinden. The opposite of love is not hate, it’s apathy. It’s not giving a damn, zei een Italiaanse pedagoog ooit. En apathie past niet bij mij. Aan problemen moet je iets doen. Want I do give a damn’.
